Belgerac Buddha

Ongeveer 1 jaar geleden zag ik voor het eerst tijdens het NVBH NK IPO Belgerac Buddha op het veld verschijnen.
Een zwarte langhaar tijdens een IPO wedstrijd is natuurlijk een niet alledaags verschijnsel en wat voor verschijnsel.

Buddha en zijn handler Marco begonnen vroeg met afd. B van het IPO programma en al snel bleek dat Buddha de Nederlandse taal niet machtig is.
Bij het commando volg heeft Buddha een eigen idee hoe die dit moet uitvoeren, o.a. op zijn dooie gemak om zich heen lopen kijken en vooral niet het Nederlandse commando van de baas willen begrijpen, sterker nog er ook geen moeite voor doen om het te willen begrijpen. Hoog apport, ging ook wel, maar boven op de schutting gaan zitten om de boel te overzien was veel leuker, o, ja en het blok, dat verstond hij niet helemaal, wel of niet ophalen, dan maar niet zo'n vies ding zijn bek meenemen.
Het commando zit dat kan Buddha als de beste, heeft hij geen commando voor nodig, want dat doe hij wel uit zijn zichzelf.

Dan beginnen we met afd. C van het IPO, revieren van 6 verstekken is onzin, want een ieder weet dat die vent bij het zesde verstek staat en dan sla je gewoon alles over en de baas, die laat je gewoon roepen, want je heb een taalgebrek en in het verstek staat iets waar je mee kan spelen, iets met een jute mouw waar je enorm je tanden in kan zetten.
In ieder geval de handler in het zweet en Buddha al in het verstek aan een mouw te sjorren, want eigenlijk moet je eerst aanblaffen maar bij Buddha gaat dit veel te lang duren, die mouw daar gaat het uiteindelijk om.

Uiteindelijk gaat het dan gebeuren, het korte werk, Buddha pak die mouw en de pakwerker laat niet los, dus moet je gaan scheuren en de baas staat weer zijn longen uit zijn lijf te schreeuwen dat die moet lossen.
Lossen van zoiets leuk is iets wat Buddha door zijn taalgebrek waarschijnlijk niet wil begrijpen. Uiteindelijk is dit dus zijn lust en leven, bijten en sjorren aan het jute en hetgene wat er aan de andere kant vast zit heeft pech.
Afstand stellen, dit is iets wat helemaal geschikt is voor Buddha, proberen de pakwerker onderuit te lopen en wil die niet plat dan met volle kracht de mouw naar beneden trekken en uiteraard scheuren en sjorren.

Deze dag was Buddha ook ingeschreven voor de inventarisatie en de gelegenheid om enkele foto's te maken.
Nu ken ik best wel een beetje fotograferen maar Bij Buddha moet je alle registers opentrekken, zitten kan hij als de beste, staan gaat niet goedkomen en dit is toch wel noodzakelijk bij een inventarisatie, Buddha zit met zijn oren plat, kop scheef, als er een pakwerker loopt te schreeuwen dan is alle aandacht weg en hij kan als Bambi gaan zitten. Na een stuk of 50 foto's had ik wel het idee dat er iets bruikbaars tussen zou zitten, dus niet. De meeste foto's zonder oren en als hij dan uiteindelijk zijn oren omhoog heeft gestoken dan is hij weer Bambi.

Enige tijd later kom ik Buddha weer tegen bij de Randmerenbokaal, Working Groenendaeler Day en de Clubmatch.

Het taalgebrek is bij de Randmerenbokaal nog niet opgelost, hij slaat nog steeds verstekken over en bijten is zijn grootste plezier.
Het bijten is natuurlijk alleen maar in de mouw want zodra de mouw is verdwenen dan is het weer een goeie lobbes.
Bij de Working Groenendaeler Day heeft Buddha het licht gezien, hij verstaat Nederlands met een accent en af en toe wat ruis.
Marco hoeft niet meer zo te gillen en Buddha loop warempel Afdeling B en C mee en luisterd ook naar zijn baas, maar Buddha zou Buddha niet zijn om regelmatig weer doof te worden, die vent in het verstek is het leukste wat er is en nog steeds zijn 6 verstekken een obstakel.

 Bij de Clubmatch was Buddha uiteraard ingeschreven in de gebruikshondenklasse en tot mijn verbazing kon hij zeker 30 seconden stil staan maar zodra de keurmeester kwam dan had hij wel zoiets van "ik vind jouw leuk" en ging vol in de riem. Buddha en vol in de riem betekent dat je alle zeilen moet bijzetten en je moet ingraven in het gras want anders ga je echt onderuit. Het resultaat op de clubmatch laat voor zich spreken, Buddha is sociaal, heeft een niet alledaagse kop, is enorm groot voor een Groenendaeler en staat dus als Bambi. Dit laatste wordt wel een kenmerkende houding en tijdens deze houding is hij allert op zijn hele omgeving en zoekende naar een vent met een mouw.

Tijdens de Clubmatch is er de gebruikelijke gedragstest en hier komen natuurlijk situaties in voor die Buddha ook niet altijd tegenkomt, het spel, er was geen bijtmouw dus een groot gemis voor hem een groep mensen met rammelende zakjes en zo nieuwsgierig als hij is moet er in het zakje worden gekeken. Dat rammelende zakje veroorzaakte wel ineens rechtopstaande oren.
Dan komen we bij het wagentje, Buddha's interesse is gewekt en hij ziet het wel zitten, nu is het zo dat Buddha ineens nederlands begint te begrijpen want de keurmeester zeg "neem hem maar mee" en Buddha denkt dat is leuk ik mag die pop meenemen en begint de pop uit te kleden, en dit was natuurlijk niet de bedoeling. De schade aan de pop was niet noemenswaardig maar was wel een kans geweest om een nieuwe van Buddha te krijgen.
Dan komen we bij de bedreiging aan en dit is het helemaal, Fred komt zoals gebruikelijk met een enorme hoeveelheid herrie en (herrie van Fred is echt oorverdovend, volgende keer waarschijnlijk een extra vergunning voor nodig) naar Buhdda toe en hij gaat als een Bambi zitten en raakt niet onder de indruk, hij krijg geen mouw om te bijten en dat vond hij volgens mij wel minder.

Ter afsluiting, Op het moment dat ik Buddha voor het eerst tegenkwam had ik al zoiets van, "die kom ik vaker tegen" en dat weet ik zeker, het is een opvallende verschijning en hoop dan ook dat er nog veel IPO wedstrijden zullen volgen, op een tentoonstelling zullen we Buddha waarschijnlijk niet meer tegenkomen omdat dit niet zijn ding is.
 

En het taalgebrek, dit zie je steeds beter worden, tussen de eerste en de laatste keer dat ik hem aan het werk heb gezien zit een enorm verschil.
Marco hoeft minder te gillen en Buddha zal Buddha niet zijn om af en toe niet te willen luisteren.